Kod przedmiotu 06 68 2010 00
Liczba punktów ECTS 2
Nazwa w języku prowadzenia 
Niezawodność konstrukcji
Nazwa w języku polskim Niezawodność konstrukcji
Nazwa w języku angielskim 
Structural reliability
Język prowadzenia zajęć polski
Formy zajęć
Liczba godzin w semestrze
Wykład Ćwiczenia Laboratorium Projekt Seminarium Inne E-learning
Godziny kontaktowe 12 12 6
Kształcenie na odległość Nie Nie Nie Nie Nie Nie Nie
Udział wagowy w ocenie końcowej. 0,50 0,50 0
Jednostka prowadząca Katedra Mechaniki Konstrukcji
Kierownik przedmiotu prof. dr hab. inż. Marcin Kamiński
Realizatorzy przedmiotu prof. dr hab. inż. Marcin Kamiński, dr inż. Damian Sokołowski
Wymagania wstępne 
Kandydat ma posiadać wiedzę dotyczącą analizy matematycznej, wytrzymałości materiałów, mechaniki budowli i informatyki wystarczającą do samodzielnego programowania w zakresie podstaw analizy symbolicznej, a także do wizualizacji numerycznej.
Przedmiotowe efekty uczenia się
  1. Student potrafi zapisać definicję wskaźnika niezawodności oraz wskazać jego wartości dopuszczalne
  2. Student potrafi określić klasę niezawodności dla danej konstrukcji budowlanej i zna odpowiednie wymogi
  3. Student potrafi opisać sposób wyznaczania wartości oczekiwanych i odchyleń standardowych funkcji granicznych
  4. Student potrafi obliczyć wskaźnik niezawodności danej konstrukcji przy zadanych parametrach losowych
  5. Student potrafi zastosować metodę symulacji Monte-Carlo w obliczeniach inżynierskich
  6. Student potrafi zastosować metodę perturbacji stochastycznej drugiego rzędu i drugich momentów w obliczeniach inżynierskich
  7. Student potrafi wyznaczyć numerycznie funkcję odpowiedzi konstrukcji w odniesieniu do zadanego jej parametru
  8. Student potrafi wymienić i scharakteryzować różne metody numeryczne w teorii niezawodności konstrukcji
  9. Student potrafi opisać różne źródła niepewności statystycznej w budownictwie i wskazać ich parametry
  10. Student potrafi wyznaczyć współczynnik bezpieczeństwa w oparciu o momenty losowe danego parametru
Metody weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się Przewiduje się podwójną weryfikację osiągnięcia zamierzonych efektów kształcenia - za pomocą samodzielnego projektu, a także niezależnie, kolokwium wykładowego. Efekty kształcenia nr 1-3, 8-10 zostaną zweryfikowane w trakcie testu pisemnego, natomiast efekty nr 4-7 będą sprawdzane w trakcie wykonywania i obrony prac projektowych.
Kierunkowe efekty uczenia się
  1. wiąże wiedzę z zakresu matematyki, fizyki i chemii ze złożonymi zagadnieniami teoretycznymi i technicznymi w zakresie budownictwa, a następnie identyfikuje, formułuje i rozwiązuje zaawansowane problemy inżynierskie oraz matematyczne
  2. stosuje projekty inżynierskie do tworzenia rozwiązań spełniających określone potrzeby z uwzględnieniem zdrowia publicznego, bezpieczeństwa i dobrostanu, a także czynników globalnych, kulturowych, społecznych, środowiskowych i ekonomicznych, stawia i bada hipotezy dotyczące prostych problemów badawczych
  3. zdobywa i stosuje nową wiedzę w miarę potrzeb, przy użyciu odpowiednich strategii uczenia się, także w zakresie zaawansowanej wiedzy specjalistycznej i naukowej
  4. krytycznie ocenia posiadaną wiedzę i umiejętności, uznaje znaczenie wiedzy oraz opinii międzynarodowych ekspertów w danej dziedzinie
Formy i warunki zaliczenia przedmiotu Na ocenę końcowa składają się: wynik z kolokwium wykładowego - 50%, prezentacja i obrona projektu - 50%.
Szczegółowe treści przedmiotu WYKŁAD obejmuje następujące zagadnienia: [1] zagadnienia normowe Eurokodu 0 w odniesieniu do niezawodności konstrukcji; [2] niezawodność konstrukcji według teorii pierwszego rzędu, indeks niezawodności Cornella; [3] wyznaczanie wartości oczekiwanych i odchyleń standardowych dla nośności i użykowalności konstrukcji przy różnych źródłach niepewności konstrukcji budowlanych; [4] wyznaczanie wartości oczekiwanych i odchyleń standardowych ekstremalnych sił wewnętrznych i ekstremalnych deformacji konstrukcji budowlanych; [5] metoda symulacji Monte-Carlo i jej implementacja komputerowa; [4] metoda pertubacji drugiego rzędu drugich momentów i jej implementacja komputerowa; [5] metody analityczne w teorii niezawodności i ich implementacje komputerowe. LABORATORIUM obejmuje projekt obliczeniowy polegający na określeniu wskaźników niezawodności odpowiadających stanowi granicznemu nośności i użytkowalności wybranej konstrukcji budowlanej podlegajacej losowemu obciążeniu oraz/lub losowości w obrębie parametrów materiałowych. Projekt ten zostanie wykonany przy pomocy systemów komputerowych ROBOT i MAPLE. INNE FORMY Wykłady są wspomagane poprzez zestaw prezentacji i przykładowych programów napisanych w programie MAPLE, a także witryną internetową autora {http://www.kmk.p.lodz.pl/pracownicy/kaminski/index.htm} włącznie z możliwością konsultacji postępu i problemów związanych z projektem w trybie on-line.
Literatura podstawowa 
  1. J. Murzewski, Niezawodność konstrukcji inżynierskich. Arkady, Warszawa, 1989
  2. PN-EN 1990. Eurokod: Podstawy projektowania konstrukcji, PKN, 2004
  3. A. Biegus, Probabilistyczna analiza konstrukcji stalowych. PWN, Warszawa-Wrocław, 1999
Literatura uzupełniająca 
  1. W. Feller, Wstęp do rachunku prawdopodobieństwa. Tom I i II, PWN, Warszawa, 1969
  2. PN-ISO 2394. Ogólne zasady niezawodności konstrukcji budowlanych, PKN, 2000
  3. K. Sobczyk, B.F. Spencer, Stochastyczne modele zmęczenia materiałów. WNT, Warszawa, 1996
Bilans godzin
Rodzaj zajęć Liczba godzin
Wykład 12
Laboratorium 12
Inne 6
Praca własna studenta 20
SUMA : 50
Uwagi 
 Jako godziny inne rozumie się: konsultacje związane z zajęciami, godziny przeznaczone na sprawdzenie osiągnięcia przez studenta założonych efektów uczenia się (testy, egzaminy, kolokwia), ewentualnie zaproszenie gości zewnętrznych, wybitnych specjalistów z branży architektoniczno-budowlanej lub wyjścia na budowę.
Data aktualizacja karty 2024-09-12 12:17:41